سکوتمون‌ شکست ...حالمون خوب نیست🖤

سلام سلام بچه‌ها چطورین؟ امیدوارم هر جا که هستین حالتون خوب باشه . واقعاً نمی‌دونم از کجا باید شروع کنم . فقط خیلی دلم براتون تنگ شده بود. خیلی خیلی زیاد . آره خیلی زیاد خیلی هرچی بگم کم گفتم . حس می‌کنم یک ساله از همدیگه دور بودیم نیومدم جلو دوربین . خیلی سختمه واقعاً خیلی بعد تنها چیزی که می‌دونم اینه که یه حس مشترک بین همه ما هست . بین همه ما. ما شما همه ایرانیان اونم حس غمه حس ناراحتیه چون کهه ما سوگواریم دیگه ما عزاداریم عزادار هموطنایی هستیم که از بینمون رفتن واقعاً به اون خانواده‌هایی که عزیزیو از دست دادن تسلیت میگم امیدوارم که خدا بهشون صبر بده دقیقاً منم بزرگترین آرزومیه که خدا یه . من یکی که نه دیدمشون نه چیزی ولی از صبح که بیدار میشم کارم با گریهست تا شب که می‌خوام بخوابم م با گریه می‌خوابم. البته این تسلیتو باید به خودمون بگیم به خودم به شما به همهمون واقعاً همه ما عزاداریم . این مدت فکر کنم یکی از سخت‌ترین روزهای زندگیمونو گذروندیم . یعنی از بچگیم تا الان هیچ‌وقت همچین روزاییو تجربه نکرده بودم . منم دقیقاً همین حسو دارم . اصلاً تو خیابونا کمتر می‌بینم کسی بخنده . کم آدم می‌بینم خوشحال باشه . اصلاً همه عصبین . واقعاً انگار یه غم جمعی تو خیابون داره راه میره . دقیقا. یعنی من تو مترو تو خیابونا همه انگار افسرده شدیم . همه خم داریم. انگار همه . انگار همهمون یه چیزی تو دلمون نگه داشتیم و نمی‌تونیم بریزیم بیرون . همهمون خسته‌ایم. همهمون . همهمون