**Życie samotnie przez 20 lat w najzimniejszym miejscu na Ziemi – −71°C (−95°F): Opowieść Samuela**

W nieogranicznym, zamarzniętym lesie Syberii, gdzie temperatura spadła do nieprawdopodobnych −71°C, znajduje się mały dom. To dom **Samuela**. Przez ostatnie 20 lat sam żyje daleko od cywilizacji – razem z niedźwiedziami i wilkami w najbardziej surowym środowisku na Ziemi. Jego dni rozpoczynają się rutyną, która jest niezbędna i wymagająca. Każdego ranka wstaje wcześnie, aby słuchać newsów na radiu – jego jedynego połączenia z światem zewnętrznym. Jednak przetrwanie w surowym klimacie jakuckim nie jest łatwe, a utrzymanie domu ciepłym jest ciągłą walką. Każdego dnia, gdy wychodzi słońce, wychodzi do lasu zbierać drewno na palenie. Zbiórka drewna jest niezbędna, ale trudna – wymaga wielu wycieczek dziennie. Samuel zbudował swój dom z drewna lasu. Aby utrzymać dom ciepły w surowych jakuckich zimach, używa okum – materiału z starej liny, często stosowanego w domach jakuckich. Zamiast okien, używa folii celulozy. Jednak folia nie jest dobrym izolatorem – dom nie utrzymuje ciepła, dlatego musi stale ogrzewać go. Surowy klimat Jakucji wymaga szacunku i ostrożności. Powietrze przy tak niskich temperaturach jest bolesnie zimne i ostre. Ale przez aktywność i fizyczną pracę można się do niego dostosować. Samuel musi także zmierzyć się z problemem dostarczania żywności. Nie poluje i jego jedyny źródło mięsa pochodzi z łowienia zwierząt w pułapkach. Jednak metoda ta nie zawsze działa, a gdy zapasy się wyczerpią, musi odbyć długą 5-godzinną wędrówkę do wsi.